Wspomnienia Emilii i Danuty Wawryn

Emilia(matka) i Danuta (córka) Wawryn to mieszkanki Śnietnicy. Emilia opowiada jak w 1947 r. przybyła z rodzicami do Śnietnicy z Biesnej, wspomina czas wojny w Biesnej, opowiada o tym jak z siostrą chodziła z poziomkami na targ do Krynicy; o zabawach; o Romach którzy zamieszkiwali Śnietnice; o weselach wiejskich w tamtych czasach; o odczynianiu uroków; o pracach w gospodarstwach; o medycynie ludowej. Danuta z kolei opowiada o swoim dzieciństwie w Śnietnicy; pomocy w gospodarstwie; dyskotekach; razem wspominają rok obrzędowy; o "drabach" rytuałach między świętami a nowym rokiem itp.; o Panu Wawrynie, który był szewcem i pracował w domu; o pracy chałupniczej przy wyrobie wieszaków; o świniobiciu i uboju innych zwierząt domowych; o domowym jedzeniu.